New on the Blog

Tantrum… στον παιδοτοπο!

Ω ναι! Συνέβηκε και αυτό!

Όμορφο πρωινό, με πολλά γέλια και παιχνίδια, που μας έχουν λείψει πολύ. Από την μια η παγίδα της καθημερινότητας (βλέπε χωρίς νέο πόστ καιρό τώρα!), από την άλλη τα του Κορωνοϊού, οι βόλτες σε μέρη άλλωτε αγαπημένα έχουν αντικατασταθεί με βόλτες στο χωριό (που και αυτό έχει τη μαγεία του), με συναντήσεις εντός οικογενείας και φίλων, με family daily ή nighty moments!

Ήταν λοιπόν ένα Σκ που το περιμέναμε μήνες τώρα και έτσι όπως ξεκίνησε… το “tantrum”… δεν υπήρχε στον ορίζοντα!

Κι όμως ήρθε! Ξαφνικά!

Με εμένα να μένω αποσβολωμένη μπροστά σε ένα παιδί που χτυπιόταν πάνω κάτω, έτρεχε ακανόνιστα και τσίριζε ακόμα χειρότερα! Και όλα ήρθαν σε μια στιγμή!

Μετά από ενα 4ωρο παίξιμο σε εξωτερικούς και εσωτερικούς χώρους, ύστερα από πολλές αγκαλιές και επαίνους για το πόσο εξαιρετικά μπορεί και τα κάνει όλα, έπειτα από ότι έμοιαζε ιδανικά τέλειο παιχνίδι! Και όπως έπαιζε ξεκίνησε…

Κάπου εδώ με βρίσκει μια κατάσταση που έβλεπα στο σπίτι, άκουγα απο φίλες, διάβαζα στα μαμαδίστικα site, αλλά μέχρι τώρα σχεδόν 7 χρόνια μάνα δεν είχα ξανά ζήσει!

“Tantrum… στον παιδότοπο!”

Και ευτυχώς μπόρεσα και έμεινα “όρθια”!

Με υπομονή και χωρίς να δώσω ιδιαίτερη σημμασία στα βλέμματα δείχνοντας του πως όλο αυτό που συνέβαινε με το παράδοξο ξέσπασμα του, δεν αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού για αυτο καλύτερα να φύγουμε! Κι όσο και αν χρειάστηκε να το επαναλάβω, δεν με πείραξε, αφου δούλεψε!

Εξάλλου σε παιχνίδια αντιπάλων πρέπει να αποδεχόμαστε την ήττα.. για να αποδέχονται την νίκη μας..

“κανόνας του παίζω”…

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.