5 χρόνια σήμερα…

Δεν ειναι περίεργο που στα χρόνια μπροστά το κλάμα φεύγει;

5 χρόνια χωρίς εσένα και εγώ με μόνο μια σκέψη για σένα… χωρίς δάκρυα και χωρίς να πω πως πονάω! Γιατί πονάω πολύ, όχι όμως αυτή τη στιγμή… πονάω πολύ όταν η ανάγκη να είσαι εδώ μένει κενή! Πονάω πολύ όταν ξέρω πως εκείνο το γιαγιά θα σε έκανε ευτυχισμένη αν το άκουγες! Πονάω πολύ όταν η φωτογραφία σου είναι το μόνο που μου έμεινε να κοιτάω για να μην ξεχάσω το πρόσωπο σου! Πονάω πολύ σε άλλα τόσα, μικρά καθημερινά που μόνο η δική σου μάνα είναι σε θέση να νιώσει και να καταλάβει! Πονάω πολύ γιατί πλέον το δάκρυ μου έφυγε… όχι γιατί σε ξεχνώ αλλά γιατί συνήθισα να μην σε έχω, όσο σκληρό και αν είναι αυτό!

5 χρόνια μακριά μας… τουλάχιστον αν ισχύει ότι μας βλέπεις από ψηλά, εύχομαι να είσαι καλά… περήφανη και χαμογελαστή!

Μας λείπεις σίγουρα πιο πολύ από χτες και σίγουρα λιγότερο από αύριο…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *