Σε εκείνο το ντουλάπι…

Και εκει που τα έχεις ξεχασμένα, ανοίγεις εκείνο το ντουλάπι ύστερα από 3 ολόκληρα χρόνια! Τυπικά τουλάχιστον, γιατί μπορεί να μην το άνοιξες και ποτε! Το βέβαιο είναι πως δεν το άνοιξες ξανά, κάτω από αυτές τις συνθήκες!

Τα βλέπεις, τα πιάνεις όπως τότε! Κάθε πράγμα μια ζωντανή εικόνα ανάμνησης… παιδικά, εφηβικά ροζ χρόνια!

Και κάπως έτσι σταματάς το ταξίδι και έρχεσαι σε αυτό που έχεις μπροστά σου! Το ντουλάπι που πρέπει να αδειάσει, που πρέπει να καθαρίσει και να δώσει χώρο στις ανάγκες του τώρα…

Σε αυτό το ντουλάπι που κάποτε πολύ πριν τα 3 αυτά χρόνια, μαζί της έπαιζες παιχνίδια ρόλων, και γεμάτη περηφάνια σε άφηνε να φοράς τα αγαπημένα της φιδέ παπούτσια και το αγαπημένο της ροζ κοστούμι, σαν μια άλλη μαμά…

Λες και το ήξερες πως δεν θα με έβλεπες ποτέ… πραγματική μαμα…

Τελικά, εκείνο το ντουλάπι… ήξερε από τότε πολλά!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *