Ανιδιοτέλεια! Ευτυχία! Μαγεία!

Είναι 5 το πρωί!

Θες η έγνοια για αυτά, θες που κοιμήθηκα νωρίς, θες ότι απλά συνέβηκε και ξύπνησα!

Κοιτάζω γύρω μου το σκοτεινό δωμάτιο! Έξω ο αέρας ακούγεται δυνατός! Περίεργος καιρός! Την μια μέρα καλοκαίρι και την άλλη φθινόπωρο! Χειμώνας ή άνοιξη, σχεδόν πουθενά!

Από το δωμάτιο οι ανάσες από τις βουλωμένες μυτούλες, με κάνουν να σηκωθώ! Από την μια το κορίτσι μου και από την άλλη το αγόρι μου!

Πέρασαν κιόλας 10 μήνες!! Ή καλύτερα 32 από τότε που έγινα για πρώτη φορά μανούλα, που γίναμε γονείς!!

Κι άλλαξαν τόσα πολλά από τότε μέχρι σήμερα!

Μου φαίνεται σχεδόν απίστευτο ακόμα και τώρα που γράφω και παρατηρώ και τους 3 να κοιμούνται!

Πόση αγάπη χωράει τελικά σε μια καρδιά;

Εκεί που νομιζεις ότι μόνο οι δυο σας είναι καλά, ξαφνικα συνειδητοποιείς το μεγάλο κενό που είχατε! Το μωράκι σας και ένα γλυκό του βλέμμα, αρκεί! Και κάπως έτσι και πάλι νομιζεις ότι ολα είναι ωραία, έτσι ακριβως όπως είναι! Και τότε συνειδητοποιείς ξανά πως ένα δεύτερο μωρό σου έλειπε!

Μοιράζεται η αγάπη;

Τον σύζυγο μου τον αγαπώ ακόμα πιο πολύ από εκείνη την πρώτη φορά!Τα δυο αυτά πλασματάκια, ότι πιο πολύτιμο είχα ποτέ μου!

Καθόλου δεν μοιράζεται!

Ανιδιοτέλεια!

Ευτυχία!

Τα μικρά στρουμπουλά και αγαπησιάρικα χεράκια τους είναι το ωραιότερο άγγιγμα που μπορείς ποτέ να νιώσεις!

Και όταν όλα αυτά τα ζεις μαζί του… μαγεία!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *